KRONİK YORGUNLUK
Bu yazıda sizlere kronik yorgunluğun psikolojik nedenlerinden bahsedeceğim.
- Yeterli uyku uyusa bile uykuyu alamamış gibi hissetme
- Kas ve eklem ağrıları
- Enerjisiz hissetme
- Zorunlu işler dışındaki işleri sürekli erteleme
- Üşengeçlik hali
- Sürekli yorgun hissetme
- Önemli amaçları olsa bile onlar için hiçbir şey yapamama
-
Kronik yorgunluğun çeşitli fiziksel rahatsızlıklarla ilişkisi olabileceği gibi vitamin eksiklikleriyle de ilgisi olabilir. Gerekli tüm tahlil ve tetkik ve tedavilerden sonra halen kronik yorgunluğunuz devam ediyorsa sorununuz psikolojiktir.
Kronik yorgunlukla en ilişkili psikolojik rahatsızlık depresyondur, ardından stres bozuklukları gelir. Ama ben sizi teknik bilgiyle yormak istemiyorum ve kronik yorgunluğu nasıl çözebileceğimize odaklan mak istiyorum.
Günde 8 saat uyuyup güzel bir kahvaltı ettikten sonra fiziksel açıdan sağlıklı bir birey günlük görevlerine de hobilerine de ayıracak yeterli enerjiye “teknik” olarak sahip olmalıdır. Peki siz neden gün içinde gerekli enerjiye sahip hissedemiyorsunuz?
Bunun nedeni yaşam enerjinizin bloke edilmiş olmasıdır. Yani sizin bugün sahip olmanız gereken ve sahip de olduğunuz yaşam enerjisi bir nedenle bugün hayatınıza akmıyor. Kronik yorgunluk yaşam enerjisinin bugün size eşlik etmemesiyle ilgilidr.
şimdi kronik yorgunluğunuz üzerine değil de yaşam enerjinizi çalan şeyin ne olduğu üzerine düşünmenizi rica ediyorum.
- Geçmişte sizi üzen unutmak istediğiniz bir olay varsa onu unutmak için bilinçaltınız o kadar çaba harcar ki bugün yaşamak için gerekli enerjiyi bulamayabilirsiniz.
- Koşullarınızla ya da ahlakınızla örtüşmeyen bir arzunuz varsa bunu bastırabilmek için bilinçaltınız aşırı bir çaba harcar ve yine bugüne dair bir yaşam enerjisi bulamayabilirsiniz.
- Geçmişte yaşam enerjinizi aktardığınız yani aşık olduğunuz biri ya da tutkuyla çalıştığınız bir iş hedef kaybolduysa bu kez yaşam enerjinizi aktarabileceğiniz yeni bir hedef bulamadığınız için bugüne yaşam enerjinizi aktaramazsınız.
Yani bizler aşırı yoğun bir arzuyu kontrol altına almak, bir acıyı unutmak ya da bir korkudan kaçınmak için yaşam enerjimizi bugüne değil içimiz akıtırız. Ya da arzuyu kaybettiğimiz için yaşam enerjimizi ateşleyen bir şey bulamayız.
İçinizden diyebilirsiniz ki “bende böyle bir durum yok”. Bu olabilir de olmayabilir de. Bizler genellikle bilinçaltımızdaki savaştan ya tamamen habersizizdir ya da çok azından haberdarızdır. Bence lütfen bu konu üzerinde daha derinlemesine düşünün.
Yorumlar